Maya in Amerika

Holo guapas, como estan? Estamos Chévere y todo esta riquisimo! (zoals je dat in Ecuador zou zeggen)…

Want ja, we zijn inmiddels in Ecuador. En ik zie dat mijn vorige bericht nog in Guatemala is geschreven, wat een behoorlijk stuk hiervandaan ligt. En na een vermanend mailtje van mijn voormalige lieftallige huisgenootje Maaike, begreep ik dat er mensen zijn die graag een verhaaltje lezen zo nu en dan, dus bij dezen!

Na Guatemala zijn Tom en ik samen verder gaan reizen. Omdat we allebei onze pijlen op Zuid-Amerika hadden gericht, en Tom 6 jaar geleden al in Midden-Amerika heeft gereisd, zijn we eigenlijk alleen naar Nicaragua en Panama gegaan (en 4 dagen Costa Rica). We hebben veel aan het strand gelegen, leuke mensen leren kennen, het Panama-kanaal bezocht, naar de prachtige San Blas eilanden geweest, enzovoort. Omdat ik hier ook al foto’s van heb geplaatst op facebook, zou ik zeggen: die geven een betere indruk dan wanneer ik alles ga opschrijven!

Ik ga namelijk liever wat vertellen over het eerste Zuid-Amerikaanse land waar we zijn begonnen: Colombia. Dit land heeft mijn hart veroverd. Vanaf het eerste moment voelde het goed aan, en dit is niet meer veranderd. We zijn naar Cartagena geweest, een mooie koloniale stad aan de Caribische kust, daarna naar Taganga, een klein plaatsje meer naar het noorden. Na een weekje strand besloten we actief te worden en een 5-daagse jungle tour te gaan doen naar Ciudad Perdida (the Lost City). Ook hiervan moet ik zeggen dat je de foto’s moet zien (die ik inderdaad nog moet posten). Het was fantastisch: prachtige jungle, een leuke groep mensen, super lieve gidsen, lekker eten, en het hiken ging ook goed.
Het strand en de jungle hebben we afgewisseld met onder andere steden zoals Medellin (goed voor ‘Colombiaanse’ feestjes en de trotse eigenaar van een kabelbaan zoals je dat in Europa alleen in ski-oorden hebt) en natuur in de coffeezone van Colombia. We hebben een week in Salento gezeten, wat wederom weer geweldig was! Midden in de bergen, waar je hele mooie wandelingen kunt maken, zelf heerlijke koffie kunt roosteren, speciale palmbomen in valleien ziet groeien die alleen in Colombia bestaan, gezellig kunt ontbijten/lunchen/koffie/bier drinken in het koloniale, mooie dorpje en van het uitzicht kunt genieten in het fijne hostel waar we zaten.
De laatste stad in Colombia werd voor ons Cali, de salsa hoofdstad van Colombia. Opzich is dit niet een hele mooie stad, maar we hebben hier toch ook weer een aantal dagen rondgehangen met het doen van salsa-lessen, kijken naar salsa-dansende mensen, genieten van de overvriendelijke bevolking en chillen in de hangmat van het hostel.
Als ik dit allemaal opschrijf dan zou ik zelf misschien niet eens denken dat Colombia zoveel vetter is dan andere landen in Latijns-Amerika (en nee, ik weet dat ik nog niet alles heb gezien), maar het is ook vooral een gevoel wat ik er bij heb. Alles was heel veilig en vertrouwd. De enige mensen die zeggen dat Colombia gevaarlijk is, zijn de mensen die er nog nooit zijn geweest. Daarnaast is het een ontzettend divers land: prachtige stranden, geweldige jungle, grote steden en veel bergen. Maar wat mij het meeste is bijgebleven zijn misschien wel de mensen: de bevolking in Colombia is zo ontzettend aardig en gastvrij, dat je als nuchtere cynische Nederlander soms niet kan geloven dat mensen dingen voor je doen zonder er iets voor terug te willen of zonder dat ze je proberen te beroven. In Cali is een man een half uur met ons meegelopen naar verschillende postkantoren om te kijken waar we ansichtkaarten op de bus konden doen. Daarna gaf hij ons zijn telefoonnummer en zei dat we hem altijd konden bellen als er iets was. Vervolgens zei hij gedag, liep hij weg, hadden we onze camera’s nog, en beseften we dat hij dit echt alleen maar deed om aardig te doen. Een andere jongen in de bus gaf mij, voordat we een woord hadden gewisseld, uit het niets zijn bandeau van het leger met de Colombiaanse vlag, als kadootje. Taxi-chauffeurs probeerden ons niet op te lichten, maar rekenden eerlijke prijzen (in tegenstelling tot de meeste landen in Centraal-Amerika). De Farc is allang niet meer gevaarlijk, en de laatste gijzelaars zijn zelfs een paar weken vrijgelaten. Op de plekken waar ze hebben gezeten zit het nu vol met militairen, dus daar zullen ze zich niet laten zien. Het is gewoon een heerlijk land en is absoluut tot een van mijn favorieten gaan behoren!

Inmiddels zijn we in Ecuador, een mooi land wederom met ook hele aardige mensen! Afgelopen donderdag was Tom jarig en dat hebben we gevierd met bier, karaoke, confetti, een massage en lekker eten! Daarnaast hebben we 3 dagen spaanse les gehad van de voormalige burgemeester van Banos, een heel leuk dorpje aan de voet van een vulkaan. Ons spaans is helaas nog steeds niet echt goed, dus wat oefening kan absoluut geen kwaad.
We zijn hier in totaal maar 2 weken, want…aanstaande dinsdag vliegen we naar Buenos Aires, de stad waar we allebei al maanden naar uitkijken! We gaan daar een paar weken blijven, misschien wel werken, en in ieder geval Koninginnedag vieren! Heb er heel erg veel zin in! Na Argentinie willen we nog naar Bolivia, Peru, en we vliegen terug van Rio de Janeiro, dus daar zullen we eindigen! De tijd vliegt en gaat voor mijn gevoel veel te snel, maar dat is ook een goed teken, want dat betekent dat we genieten.
Ik hoop dat alles goed gaat in Nederland, en dat de lente eindelijk een keer aanbreekt, want die 5 dagen zon die ik op facebook voorbij zag komen zijn wel een beetje schraal he Besos!! Xxx

Lieve allemaal!

Como estan? Estoy muy bien, me gusta Guatemala mucho! Inmiddels al weer 2 maanden hier, time flies. Hierbij een update van mijn leventje in het land van waar iedereen naar mij is vernoemd.

Op 29 december is Jessey aangekomen! Na een mooi oud en nieuw en een goed feestje op haar verjaardag op 2 januari waren we zo kapot dat we 2 weken op reis zijn gegaan met z’n drieen (Moniek, Jessey en ik). We zijn onze trip begonnen in Lanquin, waar we in een prachtig hostel sliepen (Zephyr Lodge) met een douche die een open uitzicht heeft op de bergen (en met open uitzicht bedoel ik geen raam). Daar hebben we Semuc Champey bezocht, een super mooie limestone-rivier, midden in de bergen! * Na Semuc  vervolgden we onze reis naar Flores en de plek waar mijn naam het meest heilig is: Tikal. Om 04.30 uur mee met een tour, maar gelukkig de moeite waard, prachtige ruines midden in de jungle!

Na deze intensieve dagen van vroeg opstaan voor de bus en de tour (respectievelijk 06.00 en 04.30 uur) was het even genoeg met cultuur, en tijd voor zon, zee en strand: op naar Belize! We besloten af te reizen naar Caye Caulker, een eilandje ten noord- oosten van Belize, waar we 4 dagen niks anders hebben gedaan dan kreeft eten, biertjes drinken, op het strandje liggen, zonsondergangen bekijken, en slapen. De grootste activiteit van deze trip was snorkelen tussen het op een na grootste reef ter wereld , waardoor ik nu kan zeggen dat ik de 2 grootste reefs ter wereld heb bezocht, mooi ‘afstreep-puntje’ voor mijn bucketlist

Hoewel Belize heerlijk was, is het toch ook wel erg prijzig en zijn we na een paar dagen weer teruggegaan naar het vertrouwde Guatemala, waar we nog Livingston en Rio Dulce hebben aangedaan, inclusief 2 dagen moessonregen en Kingsen. De foto’s van laatstgenoemde activiteit zijn helaas niet facebook-proof bevonden

Na dit alles ben ik nu weer terug in Antigua. Inmiddels is de nieuwe school geopend, en is de opbrengst van het Charity Event nu dus echt gerealiseerd! Het was heel erg bijzonder om alle kinderen te zien op die dag! En een erg fijn gevoel om met eigen ogen te kunnen zien waarvoor ik nu zo vaak heb vergaderd het afgelopen half jaar

Naast al deze leuke bezigheden, is er één ding wat op mij het meeste indruk heeft gemaakt. Ik ben vorige week met Marten (een van de oprichters van Ninos de Guatemala, en via wie ik betrokken ben geraakt bij de stichting) en Jessey op bezoek geweest bij de familie met wie Ninos de Guatemala is begonnen. In 2006, toen Marten hier aan het reizen was en in Antigua spaans leerde, heeft hij Mirna (een van de kinderen van dit gezin) leren kennen. Mirna was een meisje dat altijd zonder schoenen naar school ging. Marten heeft daarom schoentjes voor haar gekocht en kwam zo in contact met haar familie; hieruit is het idee ontstaan om geld op te halen en toen hij merkte dat dit heel goed ging, begon een idee te groeien voor het bouwen van een school. En zie hier: inmiddels is de 2e school geopend!  De familie bestaat uit Francesca (de moeder) en 5 kinderen. Er is geen vader (die is weggegaan een paar jaar geleden..), en ze slapen met z’n 6en in 3 bedden. Het ‘huis’ bestaat uit de slaapkamer en nog een kamer waarin de ‘keuken’ staat van zo’n 8 vierkante meter met een plafond vol met vliegen. Francesca werkt 6 dagen in de week om haar gezin te kunnen onderhouden. De familie was ontzettend enthousiast toen we aankwamen en super gastvrij. Ik vond het heel erg bijzonder om mee te gaan, en erg indrukwekkend (en ook best schokkend) om te zien hoe arm deze familie is. Ik ben zeker van plan om ze nog een keer te bezoeken voordat ik Antigua verlaat!

Inmiddels ben ik ook begonnen met werken op de eerste school van Ninos de Guatemala. Ik heb sportles gegeven, wat een ervaring! De kinderen luisteren niet allemaal even goed, maar zijn wel super enthousiast! We hebben verschillende spelletjes gespeeld, varierend van lummelen tot voetbal. Ook mogen we de komende 2 weken een sportprogramma ontwikkelen voor de oudere kinderen, wat inhoudelijk wel wat meer moet zijn dan enkel spelletjes omdat het goedgekeurd moet worden door het ministerie; leuke uitdaging dus!

De komende weken zullen bestaan uit 4 dagen per week werken op de school, en verder rondhangen in Antigua, mijn lunch halen bij een vrouwtje op straat voor 40 cent (pan con frijoles y picante, heerlijk!) struinen over de grote markt, waarbij ik elke keer weer verdwaal als ik te ver doorloop op zoek naar de goedkoopste avocado’s, elke avond naar een andere kroeg of bar, kampvuur maken op ons dakterras met onze huisgenoten en wellicht nog een weekend naar het strand voordat Tom hier is! Kortom: La pura vida continua!

Liefs, Maya

*Voor foto’s van alles waar we zijn geweest > zie facebook

Hola!

Een teken van leven uit Antigua, Guatemala! Inmiddels alweer een week hier, en na het krijgen van wat mailtjes toch tijd voor een -hopelijk korte- update.

Vorige week dinsdagavond, na een lange vlucht, aangekomen in Guatemala-stad. Daar wachtte Jeanne mij samen met Jorge, een Guatemalteekse vriend op. We zijn meteen doorgereden naar Antigua, dus ik kan over Guatemala-stad niet meer zeggen dan dat men er als gekken rijdt en dat vanaf de hoofdweg er niet veel moois te zien is. Dat is wel anders als je de stad uitrijdt. Door de bergen naar Antigua, wat een prachtig stadje! Het heeft een Efteling-achtige uitstraling, met kleine huisjes in heel veel kleuren, echt super mooi en pittoresk!

Mijn gastgezin is erg leuk; ik zit in een heel groot huis met inmiddels 5 andere volunteers/studenten (waarvan 3 Japans, 1 Koreaans en 2 Canadees). De ‘gastmoeder’ doet erg haar best en we spreken aan tafel dan ook alleen maar Spaans. Althans, spaans met handen en voeten want geen van ons allen kan er echt wat van. Wat tevens voor hilarische situatie’s zorgt, als iemand zegt:” Yo tengo hombre”, ipv “yo tengo hambre”…

Hoe de afgelopen week eruitzag: ik heb in de ochtend van 8 tot 12 uur Spaanse les. Mijn leraar is erg aardig en geduldig en kan in het Spaans het meeste begrijpelijk uitleggen. Mijn school is in een oude ruine, in een hele mooie tuin met uitzicht op een van de vulkanen (wat bijna onontkoombaar is). Ik moet zeggen dat mijn Spaans sinds vorige week een stuk beter is, maar ik durf het helaas nog niet aan om jullie met Spaanse zinnen te vermaken (er spreken teveel mensen in deze mail beter Spaans dan ik ;-)).

Afgelopen weekend ben ik meteen een vulkaan gaan beklimmen, wat een beproeving! Ook zeker wat betreft het openbaar vervoer in Guatemala. Ik zou om 07.00 uur worden opgehaald > dat werd 08.15. De bus zou om 09.00 uur vertrekken > dat werd 10.30, waarbij 2 keer alle tassen opnieuw werden ingeladen om meer plek te maken voor de mensen. De busrit zou 3 uur duren > dat was bijna 7. De klim omhoog was 1 uur > bleek bijna 3 uur te zijn. Ach, je moet je maar gewoon aanpassen Vervolgens zetten we de tent op in het donker en ging iedereen vroeg slapen, maar….we hadden geen matjes. En….het werd ongeveer -30 graden Celcius ’s nachts (gevoelstemperatuur iig), met als gevolg dat ik geen oog heb dichtgedaan van de kou, echt vreselijk haha. Ik vond mezelf best zielig op dat moment, helemaal toen mijn slaapzak aan de onderkant doorweekt was omdat de tent lekte!! Dat is niet goed voor een Jewish Princess hoor! Uiteraard heb ik geprobeerd niks te laten merken van deze algehele misere, en de volgende ochtend was het uitzicht over het meer (het was een vulkaan met een groot meer in de krater) echt fantastisch om te zien, en waren de natte voeten al iets minder erg.

Intussen gaat het leven in Antigua gewoon rustig door: 3 keer per dag eet ik met mijn gastgezin, ’s ochtends Spaanse les, en ’s middags een beetje de stad in. Vanavond is het ladies night in een of andere bar, dus dat gaan we even checken! De Guatemalteken zijn allemaal erg aardig en klein, en ik ben gelukkig nog niet beroofd, een groot pluspunt!

Hoe is het in Nederland? Nog steeds koud en miezerig? Wel bijna Sinterklaas! Ik moet het doen met chocoladeletters voor mijn gastgezin, waarbij ik nu al mijn hoofd breek over hoe ik ga uitleggen waarom ze hun schoen mogen zetten

Nou, dit lijkt me wel even genoeg voor een ‘bondige’ update, bij vraag naar meer zal ik uiteraard verder in details treden over de Maya’s (moet er echt met eentje op de foto, maar nog niet gedurfd om te vragen), het eten, en het weer hier.

Ik zal proberen deze week foto’s op Facebook te zetten, moet nog een eerste selectie maken!

Liefs!! Xxxxx

Inmiddels ben ik al weer bijna vier maanden terug uit Australië, maar deze hadden jullie nog van me te goed. De skydive die ik en Tom deden boven het zonovergoten Mission Beach. Check it out!

Skydiven Mission Beach from Tom Roes on Vimeo.

G’day lieve mates!

Even een kort berichtje vanuit Rainbow beach! We leven nog en we hebben het geweldig! een kleine impressie van ons leventje hier; allereerst, ons huis: een wicked campervan waar we in slapen, rijden, eten en dat soort dingen Hij is beschilderd met de baby van de tv-show ‘ The Family Guy’.  Elke avond op zoek naar een spot waar we niet betrapt worden, want wildkamperen is over het algemeen nergens toegestaan. We zijn tot nu toe 1 keer betrapt en er met een waarschuwing en een uitleg naar een parkeerplaats waar ze niet controleren vanaf gekomen, sweeet!

Dan, wat we hebben gedaan tot nu toe: gesnorkeld in het Great Barrier Reef, gefeest in Cairns, gechilled in Cape Tribulation, een gigantisch rainforest wat uikomt op een prachtig strand, geskydived op mission beach (AWESOMEEEEE!!), ge-bbqed aan het strand met zalm en scampi’s, uitgerust (ja, reizen is erg zwaar ;P)) in Airlie Beach, 3 dagen gezeild op de Whitsunday Islands, heaps of leuke mensen (90%  duitsers) ontmoet, nu al teveel foto’s van zonsondergangen gezien, 60 km/h rijden waar je 100 km mag om koala’s te spotten (nog steeds niet gelukt!) en ga zo maar door.

Morgen staat er een 3daagse 4WD-cruise met de auto naar Frase Island op de planning, het grootste zandeiland ter wereld, waar je geen echte wegen hebt en dus met een normale auto niet kunt rijden.

Omdat ik geen usb oid in deze computer mag pluggen, kan ik jullie geen prachtige foto’s laten zien, maar ik zou zeggen, als je benieuwd ben, google dan het volgende: Hamilton Island, Whitehaven Island, Great Barrier Reef, Fraser Island, en je krijgt wellicht een indruk van wat we hier allemaal meemaken!

Het blijft even kort, want we hebben zo een meeting over de 4WD auto’s die we morgen gaan besturen!

Liefs van Maya! En ook van Tom!

Onee… grapje! Dat was namelijk wel even het idee. Ik vind het hier zo leuk dat ik dacht: ik blijf!
De UvA vond het in eerste instantie ook een leuk idee, totdat ze bedachten dat studenten die nog niet in Sydney
hebben gestudeerd voorrang krijgen om op exchange te gaan in plaats van mij nog een semester te gunnen. POEF, weer een illusie armer. Dan toch jezelf erop instellen dat je weer teruggaat naar Nederland en lieve mensen, dat is ook heus leuk, dus niet getreurd, 24 juli ben ik weer op nederlandse bodem te vinden, jawel! Roos, ik ben er bij met VOLTT!!

Maar, zover is het helemaal nog niet, dus ga ik eens even vertellen wat ik de laatste tijd heb gedaan. Luister en huivert!

Ik ben namelijk in de op-een-na-leukste stad van Australie geweest, Melbourne! En dat is me toch leuk! En je kan me daar toch shoppen! En je hebt me daar toch leuke eettentjes waar je kan ontbijten, lunchen, borrelen en avondeten! En dat is me toch even niet goed voor de portemonnee! Maar ik heb me er toch een leuk weekend gehad!

Melbourne is inderdaad, zoals ik al heel vaak had gehoord, veel Europeser dan Sydney, met allemaal kleine steegjes, leuke tweedehands winkels en relaxter dan Sydney. Wat ik zo grappig vind is dat toen ik in Sydney aankwam, ik de hele attitude en sfeer hier heel laidback vond. Maar nu ik in andere steden, zoals Perth en Melbourne ben geweest, is Sydney echt sneller en hectischer! Ben benieuwd hoe dat straks in Amsterdam wordt..

De koffie is in Melbourne wel net zo lekker als in Sydney en de hoogste toren waar je uitzicht hebt over de hele stad is niet de look-a-like Eiffeltoren (daar kan je namelijk niet in lopen) maar een gebouw ernaast dat bijna twee keer zo groot was! Oja, nog een weetje: het was rotweer! Regen, regen, regen. Waren, zoals ik in mijn vorige bericht al zei (voor de oplettende lezer) met een internationaal gezelschap, 3 jongens en 5 meisjes; de jongens konden hun geluk niet op natuurlijk met 5 ontzettend leuke chicks om hun heen, maar waren wel zo verstandig om 2 vd 4 dagen de auto te pakken en de Great ocean road te doen, konden wij mooi shoppen. Ook nog uitgeweest in deze bruisende stad, salsaclub en afterparty,  Kings (drankspelletje) gespeeld en de coolste regel ontdekt met het liedje “Roxanne”.

En toen was het zover, de belangrijkste dag van het jaar (nou vooruit, van de maand juni dan): MIJN VERJAARDAG!!! Mijn allerliefste roomies hebben me ontzettend verwend, dat mag gezegd worden! Om 12 uur was er taart met kaarsjes en de volgende ochtend hadden ze ontbijt gemaakt (Wat stiekem in Melbourne was bekokstoofd!) Als klap op de vuurpijl heb ik ook nog eens een heeeele leuke jurk gehad met een supercoole kaart, mijn dag kon niet meer stuk! ’s Avonds in de Sydney Tower met  een groepje mensen gegeten, de hoogste tower van Sydney ditmaal, mooi mooi mooi! Daarna nog uit in de Eastern, waar riemen als rokjes worden gedragen, KEIgezellig!

Voor alle lieve mensen thuis: Ontzettend bedankt voor al jullie felicitaties, heb geloof ik nog nooit zoveel smsjes, mailtjes krabbels etc gehad op een verjaardag; ik ga vaker naar het buitenland! Echt superlief en wie ik nog niet heb teruggemaild, gaat deze week gebeuren, promised! En voor wie het nog niet wist; ik heb het meest geweldige verjaardagsfilmpje ooit gemaakt gekregen van Tom! Hij komt online, dus mocht je zin hebben (hij is echt heel grappig!) dan MOET je kijken! Daarbij dacht Tom: mijn Jewish Amsterdam Princess is nogal demanding, dus ik ‘gooi’ er nog even een skydive tegenaan! Nou, he is a keeper! Ik ga dus skydiven tijdens onze trip, wickeeeeed!

Nou en toen, tja er moest toch een keer weer gestudeerd worden. Na mijn verjaardag moest ik een essay inleveren en leren voor mijn tentamen! 19 juni was dit en ik denk dat het wel redeljk ging. En nu ben ik vrij! en kan ik uitslapen! En doen wat ik wil! Dus zijn we gaan bowlen. En 5 dollar pizza’s eten in Hugos’s. En lekker door de stad gestruind. En in het park gelegen, want jawel beste mensen, het is hier zonnig en 19 graden in de winter, dus zonnebrillen op en slippers aan! We gaan nog naar de stranden in het noorden van Sydney. En we nemen stiekem ook een beetje afscheid..want langzaamaan gaat iedereen weg en pakt iedereen zijn biezen. Nathalie, een vd roomies, is vandaag weggegaan, wat betekent dat onze 5 maanden met de dutchies voorbij zijn.  Het wordt door ons allemaal nog steeds ontkent (NEE, we gaan NIET weg, en inpakken doen we niet aan!) maar het besef komt steeds meer.

Toch zijn we allemaal ook echt heel blij met deze ervaring en heb ik in ieder geval echt een geweldige tijd gehad hier!

Oja, by the way, bijna vergeten (heus niet hoor!), allerliefste TOM komt zaterdag aan! Jawel, we worden weer herenigd, IK ben benieuwd! nee hoor love, ik heb er echt heel veel zin in, word zelfs een beetje zenuwachtig, maar vind het superleuk dat ik kan laten zien waar ik woon en hoe ik het afgelopen half jaar heb geleefd! Dan vliegen deze lovebirds 1 juli naar Cairns waar we een hele brakke wicked campervan hebben gehuurd en gaan we via de oostkust terugrijden naar Sydney.

Ik geloof dat ik het niet heel kort heb gehouden, helaas geen foto’s ditmaal want ons internet is ontzettend traag, dus tegen de tijd dat de foto’s geupload zijn  ben ik denk ik alweer terug in Nederland..

See ya, Liefs! Xx

                   Lieve allemaal!

Ik zit nu op de uni te studeren en zoals dat gaat, heb je daar niet altijd even veel zin in..Dus wat is beter studie-ontwijkend-gedrag dan jullie te verblijden (of te vervelen) met een nieuw verhaal!:)
Heb sinds mijn laatste update weer een nieuwe trip gemaakt en wel helemaal naar de andere kant van Australie, de Westkust! Samen met Jess (op tijd!) op het vliegtuig richting Perth gestapt na 3 uur slaap omdat we wel te laat gingen inpakken! we stapten uit het vliegtuig en de zon scheen! die dag hebben we in Perth rondgelopen, ontdekt dat het echt niet zo saai is als iedereen zegt, in het park gelegen, uit eten geweest bij een indiaas restaurant en toen in het hostel ingestort.

De volgende dag weer vroeg opgestaan en de trein naar Fremantle gepakt! Dat is een stad 19 kilometer onder Perth. Vandaar wilden we de ferry nemen naar Rottnest Island, wat erg mooi zou moeten zijn.
Nou, het klopte allemaal! We waren weer keurig op tijd, het weer was prachtig en Rottnest Island was supermooi!

’s Avonds Fremantle onveilig gemaakt; bij the brewery Little Creatures gegeten en nog gedanst zelfs in een van de ‘clubs’ die Fremantle rijk is. De dag erna was het moederdag; reden genoeg om weer lekker ergens te gaan ontbijten en nog een beetje sightseeing in Fremantle te doen.

Omdat het een speedy-westcoast trip was, konden we niet te lang  in Fremantle blijven, maar moesten we(stelletje Japanners die we zijn) terug naar Perth om de auto op te halen die we hadden gehuurd! Door naar Margaret River, ten zuiden van Perth! verschillende verhalen gehoord (500 kilometer, very long ride), maar uiteindelijk kwam Tom er via google maps achter dat we, na 1,5 uur rijden nog maar 95 kilometer van Margaret River afzaten!:) dat is mooi, verder rijden, stiekem een beetje bang om een kangaroo te raken want het was al (pikke)donker, maar gelukkig veilig aangekomen EN er was nog plek in een hostel, hiephoi! De laatste dag rondgereden in het gebied van Margaret River, wat prachtige kustlijnen en vineyards heeft. Konden er niet genoeg van krijgen, hebben dan ook op 1 dag 300 foto’s gemaakt (we houden echt van onszelf;P). Helaas wilde Virgin Blue airlines niet op ons wachten, dus moesten we aan het eind van de dag terugrijden naar Perth om weer op het vliegtuig te stappen naar Sydney.

Inmiddels zijn we ook een dag naar Caberra geweest, de hoofdstad van Oz! Ondanks vele waarschuwingen (sooo boring, being in Canberra were the most horrible 8 hours of my life) waren we koppig en zijn we in Jeremy’s auto (australische mate) met 5 chicks gaan rijden! Nou, ik vind Canberra helemaal niet saai! Het Parlement was super interessant, hebben een debat bijgewoond waar Kevin Rudd (de Prime-minister) een heftige discussie voerde met de opposite party..Mocht je geintereseerd zijn: http://media.smh.com.au/national/national-news/chkchk-boom-in-parliament-539706.html , daar zaten wij dus bij! 

En langzaam komt er een eind aan de studie. De finals komen in zicht, waardoor iedereen (nou niet iedereen, maar dat maakt mij minder zielig!) nu langzaamaan zijn dagen in de bieb begint te slijten. Wat natuurlijk wel erg
gezellig is voor coffee pauzes of ander SOG-activiteiten. ik heb 19 juni een tentamen en voor die tijd een essay en een take home exam. Het einde begint nu toch wel in zicht te komen, wat ik er jammer vind, want ik ben nog lang niet klaar met het leven hier! De koffie is geweldig lekker, het is nog steeds meestal lekker weer (we klagen echt als het 18 graden is) er zijn zoveel leuke feestjes, het surfen kan nog veel beter, de mensen zijn zo leuk hier, aan het strand wonen verveelt nooit, en ook het studeren zelf is leuk! Er wordt hier echt anders lesgegeven dan op de UvA, wat super leerzaam is. De campus is ook echt geweldig, kan er dagen doorbrengen! (wat ik nu dus ook doe…). Daarnaast heb ik nog lang niet alles van Sydney gezien, er zijn nog zoveel hotspots te ontdekken! Nou, zo kan ik nog wel even doorgaan, maar helaas is mijn pauze voorbij en moet ik weer aan de studie!

Btw, volgend weekend staat er nog even een trip naar Melbourne op de planning, zijn we nog niet geweest! Gaan met een gemixt gezeldschap: Denen, een of andere duitser,een amerikaan en als klap op de vuurpijl Jess, Anks en ik!

Liefs!

p.s. bedankt trouwens voor mailtjes, reacties en andere updates! Hou ervan om op de hoogte gehouden te worden van het wel en wee in Nederland!

G’day mates, how you going?! Hier ben ik weer met een nieuw verhaal! Ga er maar eens goed voor zitten, omarm de no-worries mentaliteit, want ik ben 10 dagen op stap geweest en heb veeeel gedaan!

Als eerste stond er een trip naar Kangaroo Island op de planning! Dit is een eiland onder Adelaide, in het zuiden van Australie. Vrijdag om 18.25 ging het vliegtuig, wij waren om 18.10 op het vliegveld. Vraag me niet waarom, maar dat was nou eenmaal zo. “Sorry ladies, you’re too late”. WHAT?! “you’re too late”. Ja daaaag, echt niet! En inderdaad, toen we als een stel op hol geslagen kangaroos naar de gate renden, mochten we nog net naar binnen, YES!
Aangekomen in Adelaide (jullie moeten weten, we waren erg laat met alles boeken, en omdat het pasen was is alles duurder), op naar ons hotel, want alle hostels waren vol. Hotel was heel erg fijn, met sauna, lekkere bedden, heerlijk geslapen! Zaterdag 11 april waren we als laatste bij de bus en begon de trip met Hamish (a.ka. King Bob) als onze tourguide!

Vol goede moed, luidruchtig als altijd, gingen we op weg naar de kust. Daar hebben we eerst gesurfd om vervolgens de boot naar Kangaroo Island te pakken! Wat bleek? daar heb je geen bereik! Oneee, want Tom was die zondag jarig! Hoe zou dat aflopen…?!

Die eerste dag hebben we een prachtige zonsondergang gezien, in het donker pinguins gespot en, jawel, buiten geslapen in Swags (van die leger slaapzakken) waarbij possums mij probeerden te aaien en ik daar op z’n zachtst gezegd nogal van schrok.. Ons mannelijk gezelschap vond deze swag in de buitenlucht toch niet warm genoeg en is halverwege de nacht naar binnen gesneakt…mietje! (en dat heeft hij geweten, mean girls die we zijn!).
De volgende twee dagen was er weer een strakblauwe hemel! (wat is er gebeurd met de regen die wij tijdens trips altijd hebben?!). Deze dagen stonden volgepland met sea lions, sandboarden, kanoen, barbequen, wederom swags in de buitenlucht, moon in the stars proberen te zien (iemand die dat kent?heel grappig!) wallaby’s die af en toe de weg overstaken, rocks die remarkable waren (King Bob wist geloof ik ook niet precies waarom, maar ze waren wel mooi, je kon er in klimmen!), gezellige busritten met leuke mensen en foute liedjes meebleren.

Oja, de afloop van het ik-heb-geen-bereik-maar-tom-is-jarig-en-hij-maakt-het-vast-uit-als-ik-niet-bel-help!: ik had dus inderdaad geen bereik om Tom’s verjaardag..
Gelukkig mocht ik met de telefoon van King Bob een smsje sturen om 12 uur, maar dat was dan ook alles..wat dus betekende dat ik Tom pas weer heb gesproken toen hij al ruim 24 uur 29 was! Geen paniek, het is nog steeds aan, maar de wonden helen langzaam…;) En mijn kadootje heeft (al zeg ik het zelf hehe) veel goedgemaakt, nietwaar love?!

Terug in Adelaide hadden we nog een dag voordat iedereen er weer vandoor ging. Aangezien Adelaide niet de meest bruisende stad van Australie is, hebben we toen een wijntour geboekt. Nou, dat ging als volgt: we werden om 07.45 uur opgehaald, hadden allemaal ongeveer 1 a 2 boterhammen gegeten omdat we ons hadden verslapen en 10 minuten voor de pick-up wakker schrokken en waren om 10.00 uur bij de eerste wijnproeverij. 6(!) soorten wijn geproefd PER wijnproeverij (in totaal 4 proeverijen bezocht) op een vrijwel lege maag, dat hakt erin kan ik je vertellen! lachen, gieren, brullen. Een jongen ontmoet die op dat moment volgens ons heel erg op een man uit de heinekenreclame lijkt waarbij de skileraar een skitent inloopt en roept: heeee, biertje?! Dus vanaf toen heette hij geen Tim meer, maar biertje.
’s Avonds nog een klein feestje in Adelaide gemaakt met Biertje, Lee ann en Chicago (joe uit Chicago). We waren de enigen, dus vrijwel de hele dansvloer voor onszelf..party on!

En toen scheidden onze wegen..Anks, Wijkus en Maus vonden het mooi geweest en gingen weer terug naar Sydney. Jess en ik waren er echter nog helemaal niet klaar mee en stapten op het vliegtuig naar Alice Springs, hoppa! Daar aangekomen was het heerlijk weer, hebben we een schattig hostel genomen en een rustig dagje gehad. De dag erna fietsen gehuurd, en de omgeving rond Alice Springs verkend; een weetje over de outback: ze hebben er vliegen. En niet een beetje, maar heel veel. Ik snap niet dat niemand me dat nooit eerder heeft verteld. Maar buiten deze vliegen om (die dus in overvloed aanwezig waren) was de omgeving wel heel erg mooi wederom.

’s Avonds in het hostel gegeten en 3 Ozzie’s ontmoet die voor qantas (de vliegtuigmaatschappij) werken. ze vonden het maar belachelijk dat wij via Melbourne terug zouden vliegen en zij konden dat wel veranderen…sure. Toch maar het nummer gevraagd, kan nooit kwaad. Lagen weer iets te laat in bed en dat had wederom consequenties, de tour naar Uluru die we geboekt hadden begon namelijk als volgt: we hadden ons verslapen ( te laat komen is meer regel dan uitzondering tijdens deze vakantie lijkt wel!). we moesten om 06.00 uur klaar staan en werden om 06.20 uur wakker…Onee!! in 7 minuten ingepakt, naar de bus gerend, waar iedereen nogal stil was (zouden ze boos zijn??) en neergeploft. Meteen bleek dat onze tourguide, Jessica, totaal gestoord was, heel erg vermakelijk. We hadden twee stoelen voorin, waardoor we een mooi uitzicht hadden en onze persoonlijke comedienne, Jessica dus. We zijn die eerste dag in Kings Canyon geweest, waar we een wandeling hebben gemaakt, vliegennetten voor over onze hoofden hebben gekocht – echt, ze waren niet te harden!- en vrienden hebben gemaakt met Canadezen en Amerikanen! ’s Avonds wederom in swags rond het kampvuur geslapen, onder een pikzwarte hemel vol sterren, zo prachtig!

De dag erna naar Kata Tjuta en Uluru, het hoogtepunt. Wat een immense rotsen zijn dat! Zoveel groter en indrukwekkender dan op foto’s! En ook heel interessant, hebben veel gelezen en gehoord over de Aboriginals. Onder andere dat ze liever niet hebben dan mensen de Uluru berg beklimmen, omdat deze berg voor hun heel heilig is en het pad naar boven dwars door heilige punten heenloopt. Wij hebben de rots dus ook niet beklommen, maar er zijn genoeg mensen die dat wel doen, wat ik persoonlijk nogal respectloos vind, maar goed, ieder z’n meug.. Wel hebben we een wandeling rondom de berg gemaakt, wat ook heel indrukwekkend was. Je hebt bij Uluru heel veel kanten die heilig zijn, daar mag je geen foto’s van maken; helaas staat het niet altijd duidelijk aangegeven waar het heilige deel begint en eindigt. Dit had als gevolg dat we vrijwel geen foto’s hebben gemaakt van deze wandeling omdat we bang waren een heilig stuk erop te zetten (wat zijn we braaf he!).
Hebben zowel de zonsondergang (tijdens het avondeten) als de zonsopkomst (met ontbijt) bij Uluru bekeken, Canadezen en Amerikanen nederlandse zinnen geleerd en zelf heaps of engelse uitspraken erbij (I’m wired, let’s drink our faces off, Don’t sit on my case, we’ll party like there’s no tomorrow etc.)en heeeeeeeel veel foto’s gemaakt!

Om nog even terug te komen op de Ozzie’s die onze vlucht wel even konden veranderen. Toen we zondagavond terugkwamen van de trip hebben we toch maar gesmst. Er werd ons teruggesmst dat we maandag om 10.00 uur moesten bellen, dan zou hij kijken of er plek was. Zo gezegd, zo gedaan. En het was echt zo gedaan. Binnen 5 minuten zaten we op een directe vlucht naar Sydney. Maar het wordt nog mooier, want onze invloedrijke Ozzie’s kregen het zelfs binnen een handomdraai voor elkaar om ons in businessclass te plaatsen! Ha! Had ik nog nooit meegemaakt (en dat zag de stewardess ook) , dus we voelden onszelf heel stoer en belangrijk en hebben dan ook flink genoten van de gratis champagne

Mijn studie gaat vooralsnog goed, heb nog geen cijfers teruggekregen, dus kan vrij weinig zeggen over hoe goed ik ben. Wel wordt het steeds drukker en komen de due dates voor assignments steeds vaker langs. Ik hoop echt dat ik alles ga halen, dus ga m’n best doen!

Mocht je tot hier zijn gekomen, good job mate en super leuk dat je alles hebt gelezen!

Liefs!

p.s. Oja, ik hoor de hele tijd vanuit Nederland dat het zulk lekker weer is…Hier schijnt momenteel de zon, maar het is wel merkbaar aan het afkoelen! Heb nog niet mijn jas aangehad (probeer dat ook zo lang mogelijk uit te stellen) maar de strand dagen in Sydney zijn vrees ik wel over..wat aan de andere kant wel goed is voor de studie!
Doei!

Well, I’m doing great!

Wat heb ik de afgelopen weken allemaal uitgespookt?

7 maart: Mardi Gras! ik zou zeggen, zie de foto’s! Vergelijk het met de Canal Parade in Amsterdam tijdens de Gay Pride, maar dan op straat, met veel meer mensen, ’s avonds, 3 uur lang en daarna Oxford Street bezaaid met dronken homo’s en clubs die uitpuilden!

Vorig weekend een roadtrip gemaakt langs de Great Ocean Road.

Beeld je het volgende in: 6 meisjes in een campervan voor, jawel, 6 personen (gigantisch groot!) zonder een kaart, 1000 foto’s, geshopt in een huge surfoutlet (kostte ons letterlijk en figuurlijk de hele eerste middag!) een sixpack ontwikkeld van het lachen (you wish!), redelijk weer (want ja, het is ons niet gegund tijdens trips..voor wie het nog weet: ons flooded surfcamp), ondanks dat genoten van de prachtige zee, zonsondergang bij de 12 Apostles ,maar door bewolking de volgende ochtend om 6 uur teruggekeerd voor een gekleurde zonsopgang bij de 12 Apostles (die, hoe kan het ook anders, wederom bewolkt was) London Bridge, geweldige natuurparken, wilde wallaby’s (kangaroos), possums tijdens het bbqen, gebakjes in de douche (voor de insiders), het spel ‘Wie ben ik?’  Tom (en bijna iedereen dacht dat jij langer bent, noujaaaa zeg!), uit eten in Port Campbell, denkend dat daar een party kroeg was (NOT), gratis gekampeerd (ja fren, nu is het wel gelukt!!), bedden die alleen met behulp van een brandslang eruit geslagen konden worden, ’s avonds griezelverhalen verteld waarbij iedereen oprecht bang werd en snel naar bed rende of met haar voor z’n ogen ging zitten luisteren, niet willen tanken omdat we dachten dat het ergens anders goedkoper was en uiteindelijk de hoogste prijs betaald omdat het lampje al een half uur knipperde en uiteindelijk een uur te laat met de auto ingeleverd omdat we wel even dachten de hele route mak-ke-lijk in een dag terug te kunnen rijden inclusief onderweg nog een keer stoppen bij de surfoutlet.

Kortom: een briljant weekend!

Dan nu: mijn studie, want jawel beste mensen, ik ben dan toch eindelijk begonnen met studeren! En het valt me toch zwaar;) Nee eerlijk is eerlijk met een rooster waarmee ik vanaf donderdag 12 uur tot en met maandag weekend heb mag ik zeker niet klagen. Heb in de eerste week nog een ‘Sports and the Law’-vak gewisseld voor een vak over Aboriginals, leer ik ook wat over Australian History.

Ik ga naar elk college, probeer alles te lezen en heb vandaag een presentatie over ons Nederlandse rechtssysteem gehad. Het fijne daarvan was dat niemand in mijn klas rechten studeert, laat staan dat ze iets over Nederlands recht weten! Ik geloof dat het wel goed ging, krijg volgende week mijn cijfer, dus ben benieuwd!
Verder in mijn campus nog steeds heel mooi met heel veel eettentjes, grasvelden, terrasjes, promenades en supermooie zonsondergangen! elke dag is het in the Roundhouse
(DE bar) happy hour van 17.00 tot 18.00 en op woensdag van 17.00 tot 19.00 uur. Als er barbie’s (bbq’s) georganiseerd worden dan beginnen die om 17.00 uur, dus ook lekker vroeg afgelopen.

Vorige week dinsdag was het St Patrick’s day, waarbij we op een cruise zijn gegaan met onbeperkt vieze pizza en Heineken bier; je moet toch wat… Nee, het was erg gezellig,veel exchange studenten, een groot feest en een afterparty die tot te laat doorging!

Het surfen gaat ook nog steeds goed! Gelukkig maar dat ik een beginner ben, want ik ga niet zo diep de zee in, dus de haaien kom ik dan toch niet tegen, want die houden niet van ondiep water (dat is in ieder geval een theorie die ik graag aanhang).

Tot zover mijn verhaal, ik hoop dat het niet te lang was, want het schijnt dat mensen lange verhalen nooit uitlezen en dat zou ik toch jammer vinden…;)

p.s. check mijn foto’s bitte, heb er namelijk heel veel moeite voor gedaan om ze te uploaden!

Zoals jullie zien krijg ik de australische slang al aardig onder de knie. Iedereen die gezellig is, is like totally awesome, goede golven zijn sweeet en leuke feestjes zijn wicked!

Weer veel gedaan, gezien beleefd!

Een van de hoogtepunten is denk ik toch wel het surfcamp waar we met z’n 8en heen zijn geweest.
Vrijdagavond 13 februari (leek een voorbode voor ongeluk want het regende nog steeds vrijwel non-stop in Sydney) om 19.00 uur moesten we op Centraal verzamelen; Sydney is groot, zo is ook het Centraal Station. Niemand had uiteraard opgezocht waar we moesten zijn, dus na vragen en zoeken liepen Jessey en Liedewij langs een jongen die hun toevallig vroeg: “Are you going on surfcamp?” gevonden! Nu dachten we eindelijk een wat internationaler gezelschap te zullen treffen, want we wilden graag ons engels verbeteren. Stappen de bus in en jawel, vrijdag de 13e begon echt; 45 van de 60 mensen waren nederlands…Een grote dronken schreeuwerige, dansende, zoenende menigte gedurende 4 uur, het leek wel of we naar Salou gingen! Aangekomen bij het surfcamp in the middle of nowhere (geen bereik met je telefoon!) een relaxte kamer gekozen waar we met elkaar konden slapen en terug naar de rest. Die avond hebben we het niet te laat gemaakt omdat we de volgende dag vroeg opmoesten om te leren surfen!
De volgende ochtend, hoe kan het ook anders, regende het nog steeds. Maar vol goede moed (mede door de supporting words van de intructeurs) stapten we in een busje waar het water door het raam liep, op naar het strand. Onze instructeur was Joel en volgens hem gingen wij die dag naar het mooiste strand, yeah! Ondanks de regen was het echt prachtig mooi! Nat in onze natte wetsuits geklommen en op naar het strand! Na een korte uitleg waarbij we met onze armen door het zand peddelden mochten we daadwerkelijk het water in! We hadden softboards, deze zijn erg groot en stevig waardoor vrijwel iedereen binnen een uur kon staan, zo ontzettend vet!
’s avonds een iets groter feestje met een stoelendans en gerommel in het zwembad..ontdekt dat er ook nog amerikanen, canadezen en toch best leuke nederlanders waren!
De volgende dag werden we gewekt: jeee! nee hoor,’guys we are flooded in, can’t go anywhere, go back to sleep’.  Het gehele grasveld achter ons was een meer geworden waar je tot aan je middel in kon staan en op de weg was een rivier onstaan door water dat uit de bergen naar beneden was gestroomd; 1.5 meter hoog, daar kon geen auto doorheen. Daar zit je dan, in the middle of nowhere, zonder bereik, wat doe je dan? Nou, dan ga je dus drankspelletjes spelen vanaf 13.00 ’s middags met sangria. Was zeker erg vermakelijk, maar dat kunnen jullie je vast wel voorstellen.
Uiteindelijk gingen we om 22.30 rijden in het brakke busje waar de regen naar binnen kwam. Dit busje overleefde uiteraard de rivier niet, dus stonden we aan de andere kant weer stil. Na een uur kwam er gelukkig een beter busje (waarvan eerst de accu leeg was; duurt vrijdag de 13e hier 3 dagen ofzo?!) en om 03.00 waren we weer veilig terug in Sydney! Door Joel gedumpt bij Bondi Junction (’your taxi can come any minute!’) en WEG was hij! 5 minuten later kwamen hij en Jimmy echter met hangende pootjes terug (’girls, can we please sleep at your place??’) Het regende natuurlijk, we kregen een lift en ze moesten om 07.00 weer op, dus prima, de bank was voor hun.

Heb ook nog meer gezien van Australie, namelijk de Blue Mountains! Samen met Anke, rugtas om en gaan! Eindelijk scheen de zon weer, wij helemaal happy. Na 2 uur stappen we de trein uit en jawel, het begon me toch even te hozen! Gelukkig waren de weergoden in een lollige bui en stopte deze bui na 10 minuten waarna de zon is blijven schijnen!
2 dagen gewandeld op onze havaiana’s waar we erg veel bekijks mee hadden (did you really walk down on THOSE shoes?!?! yes we did, we are silly girls, we know) superveel moois gezien, ontdekt dat in Katoomba ’s avonds echt niks te doen is behalve een jongen die heel mooi gitaar speelt maar met een geluid waar je een arena mee vult en dat een ander cafe en Katoomba een soort efteling van binnen is met een gehele christelijke inteelt familie die dit runt.

Ook zijn we weer op de fabulous dakparty geweest! Anks was jarig dus dat moest gevierd worden; zaterdag uit eten en uit in Darling Harbour en zondag dus naar de fabulous absolut party.

Verder is deze week dan eindelijk mijn introductie begonnen; dinsdag een praatje gehad en op de campus rondgelopen en woensdag weer een praatje en daarna een pubcrawl; 8 pubs, ik ben bij de 3e afgehaakt omdat ik met een vriendin van Floortje had afgesproken, erg gezellig! Wel al wat leuke mensen ontmoet. Ook weer op mijn havaiana’s een hele dag in een national park rondgewandeld, die slippers lopen wat af zeg! Was weer heel mooi weer, aan het strand, superwarm, veel mensen, erg gezellig! Foto’s zet ik er denk ik vanavond op! Ik ben er trouwens achter gekomen hoe het kan dat mijn universtiteit 2 weken later begint dan de andere universiteiten in Sydney. Eerst dacht ik dat dat kwam omdat de rest een langere springbreak zou hebben dan wij, maar niets is minder waar! Luister en huivert! UNSW (mijn uni) wilde een nieuwe universiteit opzetten in Singapore. Dit hebben ze geprobeerd, maar dit is totaal misgegaan en uiteindelijk dus niet gelukt. Ze hebben hierdoor heel erg veel geld verloren waardoor ze moeten bezuinigen. Wat doen ze dus? Ze bezuinigen op lessen! Hierdoor beginnen wij 2 weken later, maar moeten we wel evenveel stof leren als normaal! Dus dit luizenleventje is na volgende week definitief tot een einde gekomen, no worries mates! :S
Liefs

p.s. Ik heb een surfboard gekocht! Flink veel oefenen want dit board is stukken minder makkelijk dan het board waar ik met surfcamp op heb gesurfd, maar vind het nog steeds heel leuk! Maandag op Manley beach met Jessey is het gelukt om te staan, woehoe!

p.p.s. Zoals de meesten van jullie weten hou ik van eten. Ik vind het leuk om te doen, maar bijna nog leuker om erover te praten en fantaseren. Laten nou net alle meisjes (inclusief huisgenoten) deze vreemde tic ook bezitten; uren en uren praten over welk eten nu ECHT lekker is, jaja we zijn heus niet superficial!;)
p.p.p.s Australie heeft echt een drinking culture; uiteraard, Ami en Mama, doet jullie oudste dochter daar geheel verstandig niet aan mee
p.p.p.p.s. wisten jullie dat het gebied in en rond Sydney in aboriginal taal Eora heet? Het betekent ‘from this place’.